Een Belgische biertype met complex gistprofiel; dubbel.
Dubbel
- Vergisting: bovengistend
- Alcohol: 6,0 – 7,5%
- Kleur: donker rood tot zwart
- IBU: 20 – 30
- Bijzonderheden: door de Belgische giststammen ontstaan complexe bieren met smaken van banaan, kruidigheid en soms zelfs chemische smaken.
Een geweldig bier van de trappisten van Westmalle. Gebrouwen met slechts pilsmout en kandijstroop, laat het gist maar haar werk doen! Schenk dit bier in wanneer hij direct uit de koelkast komt en proef de smaakevolutie die het bier ondergaat naar mate hij opwarmt.
Lambsrack van de barbecue. De geroosterde smaken passen goed bij de kruidige en zoete smaken van een dubbel bier. Wil je helemaal gek doen dan kan je ook een marinade maken met dit bier!
Globale kenmerken
De oorsprong van dubbelbier ligt diep geworteld in de geschiedenis van Belgische kloosterbrouwerijen, met name bij de Trappistenabdijen. Het verhaal gaat dat dubbelbier voor het eerst werd gebrouwen door de monniken van de Abdij van Westmalle, gelegen in de provincie Antwerpen, België.
Tijdens de middeleeuwen brouwden deze monniken een lichter bier, bekend als “enkel” of “enkelbier”, dat minder alcohol en voedingsstoffen bevatte. Toen ze een zwaarder en voedzamer bier wilden maken voor de vastentijd, gebruikten ze een grotere hoeveelheid mout, hop en andere ingrediënten, resulterend in het ontstaan van het dubbelbier. Het woord “dubbel” verwees oorspronkelijk naar de verdubbeling van de ingrediënten ten opzichte van het enkelbier, maar in de loop der tijd is de betekenis ervan veranderd.
Tegenwoordig wordt het beschouwd als een iconische Belgische bierstijl, gewaardeerd om zijn rijke smaken van karamel, donker fruit en kruiden, en het wordt wereldwijd genoten door bierliefhebbers.
“Soms is het enige wat een bierstijl nodig heeft, een uitgesproken gistprofiel”
Brouwerij Hersbach
Abdijen en het dubbel bier
Verschillende abdijen over de hele wereld brouwen bier, maar de bekendste zijn de Trappistenabdijen. Deze abdijen, verspreid over België en enkele andere landen, brouwen bier onder strikte voorwaarden die zijn vastgelegd door de Internationale Vereniging Trappist (International Trappist Association). Enkele bekende Trappistenabdijen die bier brouwen zijn:
- Abdij van Westmalle (België)
- Abdij van Chimay (België)
- Abdij Notre-Dame de Saint-Rémy, beter bekend als Rochefort (België)
- Abdij van Orval (België)
- Abdij van Westvleteren (België)
- Abdij Maria Toevlucht, beter bekend als Zundert (Nederland)
- Abdij Onze Lieve Vrouw van Koningshoeven, beter bekend als La Trappe (Nederland)
- Abdij Tre Fontane (Italië)
Engelszell (Oostenrijk)Dit was lange tijd een officiële Trappistenbrouwerij Maar: de bierproductie is gestopt en de Trappistenstatus is feitelijk verloren gegaan door vertrek van de monnikengemeenschap en beëindiging van de brouwerijactiviteiten- Tynt Meadow (Verenigd Koninkrijk)
- St. Joseph’s Abbey (Amerika)
Naast de Trappistenabdijen zijn er ook andere abdijen en kloosters die bier brouwen, maar ze worden niet allemaal erkend als officiële Trappistenbrouwerijen.
Regel van Benedictus
Vele trappistenbrouwerijen leven en brouwen volgens de Regel van Benedictus. De Regel van Benedictus, ook wel bekend als de Regel van Sint-Benedictus, is een reeks richtlijnen en voorschriften voor het monastieke leven die zijn opgesteld door de heilige Benedictus van Nursia, een Italiaanse heilige en de stichter van de benedictijnenorde. De Regel werd geschreven in de 6e eeuw en is een van de meest invloedrijke monastieke regels in de westerse christelijke traditie.
De Regel van Benedictus legt de nadruk op gehoorzaamheid, stabiliteit, gemeenschap, arbeid en gebed als essentiële elementen van het monastieke leven. Het benadrukt ook de waarden van nederigheid, gastvrijheid, soberheid en gehoorzaamheid aan de abt of abdis.
De Regel voorziet in een gedetailleerde structuur voor het dagelijks leven in een benedictijnenklooster, inclusief richtlijnen voor gebed, werk, studie, maaltijden, rust en recreatie. Het doel van de Regel is om een evenwichtige en harmonieuze levensstijl te bevorderen die gericht is op de dienst aan God en de gemeenschap.
Veel benedictijnenabdijen en andere kloostergemeenschappen volgen nog steeds de Regel van Benedictus als leidraad voor hun dagelijks leven en spiritualiteit.