Dit bier kent een sterk hoppig-profiel; IPA
IPA
- Alcohol: 5,0 – 7,5%
- Kleur: goud tot amberkleurig
- IBU: 40 – 60
- Bijzonderheden: het bier dat gebrouwen wordt met veel nieuwe hopsoorten die nieuwe smaken hadden die eerst als “afwijking” werden gezien.
Er zijn zo veel IPA’s in de markt. Sommige zo vol met exotische hoppen dat je keel ervan brandt (geen grap, check hopburn). Een simpele IPA van Vedett is gewoon zoals het hoort. Laat die extreme IPA’s maar voor de hipsters.
Ook weer een echte kroegknaller. Een lekkere schaal met nacho’s bij je IPA. Belangrijk is dat de IPA lekker fruitig en niet te bitter is (een NEIPA bijvoorbeeld). De saus over de nachos mag niet te pittig zijn want dat matcht niet lekker met bittere hoppen. Combineer je nacho’s met veel kaas en guacamole en genieten maar.
Globale kenmerken
IPA’s, of India Pale Ales, hebben over het algemeen de volgende kenmerken:
- Hopintensiteit: IPA’s staan bekend om hun sterke hoparoma’s en -smaken. Dit kan variëren van bloemig en kruidig tot citrus- en dennenachtig, afhankelijk van de gebruikte hopsoorten.
- Bitterheid: IPA’s hebben vaak een uitgesproken bitterheid die afkomstig is van de hop. Dit kan variëren van matig tot zeer hoog, afhankelijk van het recept en de brouwstijl.
- Alcoholgehalte: IPA’s hebben doorgaans een hoger alcoholgehalte dan standaardbieren, vaak variërend van 5,5% tot 7,5% alcohol per volume (ABV), hoewel er ook sterkere varianten zijn.
- Moutigheid: Hoewel hop de hoofdrol speelt in IPA’s, hebben ze vaak een stevige moutige basis om het hopkarakter in evenwicht te brengen. Dit kan resulteren in een licht zoete, karamelachtige of broodachtige smaak. De mout smaak zal echter nooit het hopprofiel overklassen.
- Kleur: IPA’s kunnen variëren in kleur, van licht goud tot diep amber, afhankelijk van de gebruikte moutsoorten.
Geschiedenis
De geschiedenis van de IPA, of India Pale Ale, gaat terug tot het einde van de 18e eeuw. Tijdens de Britse kolonisatie van India ontstond de vraag naar bier voor de Britse soldaten en kolonisten die in het gebied verbleven. Destijds was het moeilijk om bier over lange afstanden te transporteren zonder dat het bedierf.
Om dit probleem aan te pakken, begonnen Britse brouwers in de late 18e eeuw met het brouwen van een speciale ale die beter bestand was tegen de lange reis over de zee naar India. Deze ale had een hoger alcoholgehalte en een hogere hopconcentratie dan traditionele bieren, wat zorgde voor een betere houdbaarheid en bescherming tegen bederf tijdens de reis.
De naam “India Pale Ale” ontstond waarschijnlijk pas later, ergens halverwege de 19e eeuw. IPA’s groeiden in populariteit en werden uiteindelijk niet alleen geconsumeerd in India, maar ook terug in het Verenigd Koninkrijk en later wereldwijd.
“IPA’s: Amerikaans of Engels, ze brengen hop en mout samen in een glas, waarbij elke slok een verhaal vertelt van twee verschillende werelden van brouwkunst.”
Brouwerij Hersbach
Engelse en Amerikaanse IPA
Het belangrijkste verschil tussen Engelse en Amerikaanse IPA’s ligt in de nadruk op verschillende aspecten van het brouwproces en de gebruikte ingrediënten:
- Hopprofiel: Amerikaanse IPA’s hebben vaak een intenser hopprofiel dan Engelse IPA’s. Amerikaanse brouwers gebruiken vaak Amerikaanse hopsoorten zoals Cascade, Centennial en Citra, die bekend staan om hun uitgesproken citrus- en dennenaroma’s. Engelse IPA’s hebben daarentegen vaak een meer gebalanceerd hopprofiel met klassieke Engelse hopsoorten zoals Fuggles en East Kent Goldings, die subtiele bloemige en kruidige tonen bieden.
- Bitterheid: Amerikaanse IPA’s hebben over het algemeen een hogere bitterheid dan Engelse IPA’s, vaak als gevolg van het gebruik van meer hop tijdens het brouwen en/of het gebruik van hopsoorten met hogere alfazuurgehaltes. Engelse IPA’s kunnen nog steeds uitgesproken bitter zijn, maar ze hebben vaak een meer gematigde bitterheid in vergelijking met hun Amerikaanse tegenhangers.
- Moutigheid: Engelse IPA’s hebben vaak een meer uitgesproken moutig karakter dan Amerikaanse IPA’s. Dit kan resulteren in een meer biscuit-achtige, karamelachtige of broodachtige smaak en een iets voller mondgevoel.
- Alcoholgehalte: Hoewel het alcoholgehalte kan variëren, hebben Amerikaanse IPA’s vaak een iets hoger alcoholpercentage dan Engelse IPA’s. Dit komt doordat Amerikaanse IPA’s soms worden gebrouwen met een hogere stamwortconcentratie, wat resulteert in een hoger ABV.
Over het algemeen zijn Amerikaanse IPA’s vaak opvallend hoppiger en bitterder, terwijl Engelse IPA’s zich meer richten op een gebalanceerde smaak tussen hop, mout en bitterheid.